Thursday, November 22, 2018

വിശ്വാസങ്ങൾ വിമർശിക്കപ്പെടുമ്പോൾ..!

കുട്ടിക്കാലത്തെ ചില കൗതുക കാഴ്ചകൾ നമ്മുടെ ഓർമകളിൽ തങ്ങി നിൽക്കും. ചിലത് നമ്മെ തെല്ലൊന്നു അത്ഭുതപ്പെടുത്തും. ആദ്യം കൗതുകത്തോടെയും പിന്നീട് അത്ഭുതത്തോടെയും അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞ കാഴ്ചയാണ് അയ്യപ്പ ദർശനത്തിനായി ശരിമലയിലേക്ക് പോകാൻ നീണ്ട വൃതവുമായി തയ്യാറെടുക്കുന്ന എനിക്ക് ചുറ്റുമുള്ള ചില മനുഷ്യരുടെ മാറ്റങ്ങൾ. അന്ന് വരെ കണ്ട ആളുകളേ ആവില്ല മാലയിട്ട് കഴിഞ്ഞാൽ അവർ. ദിനേന ചാരായത്തിന്റെ മണത്തോടെ മാത്രം കണ്ടിരുന്നവർ ഉന്മേഷവാന്മാരായി നേരത്തെ വീട്ടിലെത്തും. അതിരാവിലെ കുളിച്ചു നാമം ജപിക്കും. അവരുടെ ജീവിത ശൈലി മൊത്തത്തിൽ മാറും. വീട്ടിലെ സ്ത്രീകളും കുട്ടികളും മറ്റുള്ളവരും അവർക്ക് വേണ്ട കാര്യങ്ങൾ ചെയ്ത് കൊടുക്കും. ഭക്തിയുടെ, വിശ്വാസത്തിന്റെ വല്ലാത്ത ഒരു അനുഭൂതി ആ കുടുംബം മുഴുവൻ അനുഭവിക്കുന്നത് കൗതുകത്തോടെയല്ലാതെ എങ്ങനെ കാണാൻ സാധിക്കും? വർഷാവർഷവും എനിക്ക് ചുറ്റുമുള്ള, ഞാൻ നേരിട്ടറിയുന്ന മനുഷ്യർ മാല കഴുത്തിൽ വീണ ഉടൻ മാറുന്നത് അത്ഭുതത്തോടെയല്ലാതെ പിന്നെയെങ്ങനെ നോക്കിക്കാണാനാകും?

മതവും വിശ്വാസവും എന്തെന്ന് അറിയാത്ത പ്രായത്തിലെ കൗതുകത്തിന്റെ രഹസ്യം മുതിർന്നു അതിനെ അടുത്തറിയാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ നമുക്ക് മുന്നിൽ തുറക്കുമല്ലോ. അയ്യപ്പ ഭക്തരുടെ ആദർശവുമായി വിയോജിക്കുമ്പോഴും അവരുടെ വിശ്വാസം ജീവിതത്തിൽ എന്തുകൊണ്ട് മാറ്റം വരുത്തുന്നു എന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ അത്തരം പഠനങ്ങൾ ഈയുള്ളവനെയും സഹായിച്ചിട്ടുണ്ട്‌. വിശ്വാസവും ആദർശവും എല്ലാം മനുഷ്യജീവിതത്തിൽ എത്രത്തോളം ആഴത്തിൽ പതിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന വേരുകളാണ് എന്നതിൽ ഒരുപക്ഷേ മനുഷ്യനെ അടുത്തറിയാൻ ശ്രമിച്ച ഭൗതികവാദികൾക്ക് പോലും സംശയമുണ്ടാവാൻ ഇടയില്ലല്ലോ. തനിക്ക് ചുറ്റുമുള്ള തിന്മകളുടെ സംരക്ഷകരായി മതമേലാളന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോഴും അതിനെ ശക്തിയുക്തം എതിർത്ത കാറൽ മാർക്സ് പോലും മതത്തെ മനുഷ്യ ജീവിതത്തിലെ ആശ്വാസമായാണ് കണ്ടത്. മനുഷ്യമനസ്സിന്റെ അഗാധതയിൽ നിന്ന് യാതൊരുവിധ കളങ്കവുമില്ലാതെ പുറപ്പെട്ടു വരുന്ന ശുദ്ധമായ സ്നേഹമാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ വിശ്വാസം. കളങ്കമില്ലാത്ത ആ പ്രാർത്ഥന ചുറ്റുമുള്ളതിനെ എല്ലാം തിരസ്കരിച്ചു കൊണ്ട് തന്റെ സങ്കല്പത്തിലെ ദൈവത്തിലേക്ക് പൂർണമായും ഭരമേൽപ്പിക്കാൻ മനുഷ്യനെ സജ്ജനാക്കുന്നു. അവിടെ അവന്റെ ശീലങ്ങളോ ദൗർബല്യങ്ങളോ ഒന്നും അവനെ അതിൽ നിന്ന് തടയുന്നില്ല. വിശ്വാസത്തിന്റെ ഈ വശം മനസ്സിലാക്കാതെയുള്ള ഏതൊരു വിമർശനവും വിശ്വാസിയുടെ മനസ്സിനെ നൊമ്പരപ്പെടുത്തുന്നതും അലോസരപ്പെടുത്തുന്നതും അതുകൊണ്ടാണ്. വിശ്വാസിയുടെ വിശ്വാസം ബഹുമാനിക്കപ്പെടാത്തത് കൊണ്ടാണ് മിക്ക മതവിമർശനങ്ങളും കേവല തർക്കങ്ങളായി മാത്രം പരിണമിക്കപ്പെടുന്നത്.

ശബരിമല ഭക്തരുടെ വിശ്വാസങ്ങൾ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടുമ്പോഴും, അതിന് പിന്തുണയർപ്പിക്കപ്പെടുമ്പോഴും വിശ്വാസി സമൂഹം വിലയിരുത്തേണ്ടതും തന്റെ വിശ്വാസം ബഹുമാനിക്കപ്പെടുന്നുണ്ടോ എന്നു തന്നെയാണ്. വിശ്വാസം പലപ്പോഴും നമ്മുടെ മാത്രം ബോധ്യങ്ങളാവും. ആ ബോധ്യങ്ങൾ സത്യസന്ധമായി വിമർശിക്കപ്പെടുമ്പോൾ അതിനെതിരെ കാതുകൾ അടച്ചു കളയുക എന്നത് സത്യമന്വേഷിക്കുന്ന ഒരാളുടെയും രീതി ആവരുതല്ലോ. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഗുണകാംഷയോട് കൂടിയ, മാന്യമായ സംവാദങ്ങളെ ഏതൊരു വിശ്വാസിയും സ്വാഗതം ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്. നമ്മുടെ വിശ്വാസങ്ങൾക്ക് പിന്തുണ ലഭിക്കുമ്പോഴും ഈ മാന്യതയും ഗുണകാംഷയും തന്നെയാണ് പരിശോധിക്കപ്പെടേണ്ടത്‌. അത് രണ്ടു രീതിയിൽ ഉണ്ടാവാം. ഒന്ന് ഭിന്നാഭിപ്രായം ഉണ്ടാകുമ്പോഴും നമ്മുടെ വിശ്വാസ സംരക്ഷണത്തിന് കൂടെ നിൽക്കുന്നവർ. രണ്ട് നമ്മുടെ അതേ വിശ്വാസം വെച്ചു പുലർത്തുന്നവർ. ഈ രണ്ടു കൂട്ടരിലും ആത്മാർത്ഥതയുള്ളവരെയും പൊയ്മുഖങ്ങളെയും തിരിച്ചറിയേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണ്. കൂടെ നിൽക്കുന്നത് വ്യക്തിപരമോ രാഷ്ട്രീയമോ ആയ നേട്ടത്തിന് വേണ്ടിയാണ് എങ്കിൽ നമ്മൾ അവരുടെ ബലിയാടുകൾ ആയി മാറുകയാവും ചെയ്യുക. അതുണ്ടാവരുതല്ലോ. ശബരിമല യുവതീ പ്രവേശനവും ആ ഒരു വൃത്തത്തിനുള്ളിൽ നിന്ന് കൊണ്ട് കാണാൻ അയ്യപ്പ ഭക്തർ ശ്രമിച്ചാൽ അവർ ആശങ്കപ്പെടേണ്ടതില്ല എന്നാണ് ഈയുള്ളവന് തോന്നുന്നത്. വിശ്വാസത്തെ നമ്മുടെ ബോധ്യമായി കണ്ട് അതിനെതിരെ വരുന്ന മാന്യമായ വിമർശനങ്ങളെ സ്വാഗതം ചെയ്യുക. നമ്മുടെ ബോധ്യങ്ങളെ ഉരച്ചു നോക്കുക. മോശമായ വിമർശന ശൈലി സ്വീകരിക്കുന്നവരോടും കാപട്യത്തിന്റെ മുഖം മൂടിയണിഞ്ഞു സൗഹൃദത്തിന് വരുന്നവരോടും അകലം പാലിക്കുക. നിങ്ങളുടെ മാർഗം മുൻപിൽ തെളിഞ്ഞു വരും. നിങ്ങളുടെ മനസ്സിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള പ്രാർത്ഥനപോലെ ശുദ്ധമായി തന്നെ..!

No comments:

Post a Comment